Archiwum kategorii: Projekt
Szukając w ciemnościach, czyli o szansach i ograniczeniach wielowymiarowej etnografii
Oto rozszerzony abstrakt referatu, który zostanie wygłoszony 2 kwietnia 2011 w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej Uniwersytetu Jagiellońskiego podczas konferencji Teren w ścisłym tego słowa znaczeniu. Relacje w terenie. Autorami referatu są: Kamil Pietrowiak i Katarzyna Wala Fonosfera – antropologia … Czytaj dalej
Doświadczyć kraj-obraz
Kraj-Obraz Krajobraz to termin stosowany w obrębie takich dziedzin nauki jak: geografia, ekologia, biologia, architektura, geochemia, czy antropologia. Pojęcie to, w zależności od dziedziny nauki (choć nie tylko), jest odmiennie definiowane i interpretowane. Na przykład Zonneveld [1990] traktuje krajobraz jako … Czytaj dalej
Trzy pokoje. Spektakl
Relacja Celiny Strzeleckiej: Wyłączenie wzroku na trzy godziny było dość wyczerpującym doświadczeniem. Zazwyczaj polegam głównie na swoich oczach. Fakt, iż musiałam intensywniej eksplorować inne zmysły, stworzył sytuację, która pozwoliła mi spojrzeć na codzienność inaczej. Samo sformułowanie „pozwala spojrzeć” świadczy o … Czytaj dalej
Przyznaję się – podglądałam
Warsztaty: Niewidzialny teatr Kinga: Przedstawię kulisy całego przedsięwzięcia. Po środowych zajęciach zdyszana wpadłam do Babcinego salonu ok. godz. 12:30, aby przez godzinę przygotować wszystko na nasze warsztaty. Poprzestawiałam stoły, krzesła, dokładnie odkurzyłam dywan (bo w końcu cała akcja rozgrywała się … Czytaj dalej
Warsztaty: Niewidzialny Teatr
Dnia 08.12.2010 r., w salonie przy ulicy Roberta Kocha, odbyły się parateatralne ćwiczenia, które miały przygotować nas do planowanych na styczeń warsztatów z osobami niewidzącymi i niedowidzącymi. Celem spotkania było znalezienie sposobu na opowiedzenie historii bez obrazu i (prawie) bez … Czytaj dalej
Audiowizualna uczta dla zmysłów
Informacje ze strony www.wroclaw.pl: 22-24 października 2010 odbędzie się festiwal na cześć zmysłów. Człowiek komunikuje się ze światem za pomocą zmysłów. Chcemy je pozytywnie zaatakować dużą dawką dobrej muzyki i obrazu. Pomieszamy wam je trochę, zaskoczymy być może również, ale … Czytaj dalej
Cz. 4. Puz. Zle. Pki. Z. My. Słów.
Zamknij oczy i chodź: K.P.: Pierwszą rzeczą, która zaskoczyła mnie zaraz po zasłonięciu sobie oczu, była ziemia. Nie była to ta sama ziemia, po której chodzę co dnia, traktując ją jako oczywiste, a zatem nie wymagające żadnych dowodów i rozmyślań … Czytaj dalej
Cz. 3. Od-ludzie niewidzenia
Zamknij oczy i chodź: K.P.: Kim jesteś Ty, już wiemy – jesteś kimś, komu muszę zaufać. Kim jednak są oni, one – ludzie idący z naprzeciw, mijani, stojący obok? Kim są ci ludzie, kiedy nie widzę ich twarzy, kiedy nie … Czytaj dalej
Cz. 2. Dobrze, że jesteś.
Zamknij oczy i chodź: K.W.: Zamknij oczy i zrób trzy kroki. A potem zrób jeszcze jeden. Czujesz to? Bez „widzenia” świat robi się niebezpieczny, budzi lęk. Przynajmniej na początku. Przynajmniej wtedy, gdy jesteś sam(a). Nakleiłam plastry na oczy, założyłam ciemne … Czytaj dalej
Cz. 1. Własny punkt (nie)widzenia
Zanknij oczy i chodź: K. P.: Siedzimy na ławce, na Wyspie Słodowej. Powoli robi się chłodno. Zakładam kurtkę i bluzę z kapturem, który zarzucam na głowę. To ostatnie minuty mojej niewidzialności. Ciemne okulary wciąż zasłaniają zalepione plastrami oczy. Słuchać urywane rozmowy, … Czytaj dalej