Zakończenie projektu

Podczas pewnego spotkania, kilka lat temu, zadano mi pytanie, na które wówczas nie potrafiłam sobie – ani tym bardziej mojemu rozmówcy – odpowiedzieć. Brzmiało ono mniej więcej tak: „w jaki sposób antropologicznie można badać dźwięk”? Tak powstał pomysł stworzenia projektu Fonosfera antropologia zmysłów. Do udziału w nim zaprosiłam studentów wrocławskiej etnologii, a na moje ówczesne wezwanie odpowiedzieli Marcelina Jakimowicz, Magdalena Pietrewicz, Kamil Pietrowiak, Kinga Zabawa oraz Natalia Papric. Wspólnie staraliśmy się odpowiedzieć sobie i innym na pytanie o rolę i znaczenie dźwięku w doświadczeniu siebie, innych i świata, przy okazji odkrywając, że o fonosferze nie można mówić bez uwzględniania pozostałych zmysłów. Lekturze pierwszych artykułów z zakresu antropologii zmysłów towarzyszyły mniej lub bardziej udane ćwiczenia w doświadczeniu, jak również opisywaniu tego doświadczenia. Wiele relacji z tego okresu można znaleźć na łamach bloga. Z czasem, wychodząc poza autoetnograficzne narracje, nawiązaliśmy kontakt z uczniami i absolwentami Dolnośląskiego Specjalnego Ośrodka Szkolno-Wychowawczego nr 13 dla Niewidomych i Słabowidzących, kierując się intuicją, według której osoby odcięte od wizualności w sposób bardziej zróżnicowany i refleksyjny odbierają bodźce płynące z otaczającego świata. Spotkania z Adamem Koreckim, Pauliną Deptą, Katarzyną Wiśniewską i wieloma innymi osobami, które wówczas zdecydowały się włączyć w nasze działania, zmusiły nas do weryfikacji wielu stereotypów. Z tej konfrontacji zrodziła się idea wspólnego uczestniczenia w kulturze miasta (wizyty w Teatrze Współczesnym i Filharmonii Wrocławskiej), a z czasem stworzenia warsztatów multisensorycznych. Realizacja tych warsztatów okazała się najbardziej owocnym i fascynującym elementem naszych wspólnych poczynań.

Projekt Fonosfera – antropologia zmysłów miał dla nas wszystkich bardzo duże znaczenie. Z czasem jednak jego formuła zaczęła się wyczerpywać, zaś naszą uwagę pochłaniać zaczęły inne zadania i zobowiązania. Stąd też blog, który w latach 2010-2011 był regularnie uzupełniany, w ostatnich miesiącach zupełnie zamarł. Jednak sama decyzja o ostatecznym zamknięciu projektu bardzo długo była odraczana… Najwyższy czas oficjalnie ogłosić jego koniec i przy tej okazji podziękować wszystkim tym, którzy w mniej lub bardziej aktywny sposób obserwowali i wspierali naszą pracę.

Na koniec warto nadmienić, że poczynione podczas trwania projektu spostrzeżenia i „odkrycia” zaowocowały dwoma pomysłami realizacji prac doktorskich – opracowywanej przeze mnie pracy Pokój do wynajęcia. Antropologia zmysłów i zamieszkiwanie oraz podjętej przez Kamila Pietrowiaka próby opisania szans i ograniczeń pojawiających się przed młodymi osobami niewidomymi na drodze ku samodzielności i dorosłości.

Poniżej znajdują się odnośniki do najciekawszych naszym zdaniem postów zamieszczonych na blogu:

Reklamy

Informacje o Katarzyna Wala

Jestem antropolożką, animatorką kultury, badaczką jakościową i trenerką. Obecnie piszę rozprawę doktorską z zakresu etnografii sensorycznej (UWr.). Od 2009 r. współtworzę projekt Fonosfera - antropologia zmysłów; zajmuję się również badaniami marketingowymi.
Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s